• شنبه ۱۷ بهمن ماه، ۱۳۹۴ - ۱۱:۰۹
  • دسته بندی : فرهنگی و هنری
  • کد خبر : 9411-5493-5
  • خبرنگار : ----
  • منبع خبر : ----

مصیبت نامه‌ای برای بناهای تاریخی اصفهان

"بوی فروردین" کاری از امیر اعلا عدیلی به سیر تحول و تخریب بناهای شهر اصفهان می‌پردازد و ستم‌هایی که بر این شهر و بناهای تاریخی آن رفته است را نشان می‌دهد.

به گزارش خبرنگار سرویس فرهنگ و هنر خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا) منطقه اصفهان، عبدالله جبل عاملی، مشاور طرح مستند "بوی فروردین "- شامگاه گذشته (جمعه) در سی و ششمین شب از شب‌های نغمه گشایش تالار کتابخانه مرکزی در حاشیه نمایش این مستند اظهار کرد: فیلم"بوی فروردین" مقطعی تاریخی را به نمایش می‌گذارد که صحبت از تخریب بناهای تاریخی است؛ معماری پدیده‌ای نیست که به دستور حاکمان در دوره‌های مختلف تغییر حالت بدهد بلکه معماری به نوعی وابسته به عوامل اقتصادی، اجتماعی، سیاسی و آب و هوایی است، بنابراین با تغییر این شرایط معماری‌ها هم خود به خود تغییر می‌کنند.

وی ادامه داد: مصیبت نامه‌ای که آقای عدیلی نشان داد، واقعیتی است که چهره دیگری هم دارد. ما تاریخ را در فاصله نزدیک به دو قرن به راحتی و با اشاره به اینکه چنین بناهایی بوده و این‌چنین تخریب‌ شده نمی‌توانیم قضاوت کنیم. اگر موضوع را از دید تاریخ اجتماعی بررسی کنیم، وضعیتی است که جامعه به آن دچار بود و حاکم شهر نیز جدای از دیگر افراد کشور نبوده و اقدام به تخریب و نابودسازی نشانه‌های فرهنگی نمی‌کرده است.

جبل عاملی افزود: آنچه از بقایای دوره صفوی به عنوان آثار فرهنگی باقی مانده بود، اگر مورد استفاده عموم مردم قرار می‌گرفت، از آنها محافظت می‌کردند. آنچه که مردم دخالتی در ایجاد و یا بهره‌برداری از ماندن آن نداشتند رها و به تدریج تخریب می‌شد، مردم دچار فقر مادی و فرهنگی بودند؛ نه اینکه شهر اصفهان درخور این اوضاع نابسامان بود بلکه تاریخ این‌گونه اتفاق افتاده است. 

همچنین پرویز یشایایی، منتقد و تهیه کننده سینما با بررسی مستند "بوی فروردین" از نگاه سینمایی اظهار کرد: اگر نگاه تصویری به این فیلم داشته باشیم کار مهمی که آقای عدیلی در این فیلم  انجام داده، پیدا کردن هر کدام از این تصاویر و گنجاندن آن در فیلم است که پیگیری فراوانی می‌طلبد، درباره اصفهان فیلم‌های دیگری نیز ساخته شده اما آنچه مستند "بوی فروردین" را از دیگر فیلم‌ها جدا می‌سازد، این است که بیننده علاقه فراوانی که امیر اعلا عدیلی به اصفهان دارد را در فیلم حس می‌کند.

وی با اشاره به امتیازی که این فیلم نسبت به فیلم‌های دیگری که درباره اصفهان ساخته شده دارد، ادامه داد: علاوه بر تحقیقات بسیاری که انجام شده، آقای عدیلی از سینمای دیجیتال استفاده کرده که در بازسازی سه بعدی ساختمان‌ها می‌بینید. این تقریباً اولین بار است که در ایران چنین کاری انجام می‌شود.

یشایایی افزود: استاندارد فیلم مستند در دنیا 27 دقیقه است، ولی اینجا 70 دقیقه فیلم دیدیم، اما این باعث نشد که مخاطب خسته شود. علت این است که وقتی از تخت جمشید فیلم می‌گیرید، تخت جمشید بنای فراموش شده است و  ما را به اندوه و آزردگی نزدیک می‌کند، اما کاری که آقای عدیلی کرده از این جهت اهمیت دارد که بناها زنده هستند و زندگی را در کنار بناها نشان می‌دهد و در آخر با وجود تمام ستم‌ها و تخریب‌هایی که بر اصفهان وارد شده نشان داده می‌شود که اصفهان هنوز زنده و هنوز "اصفهان" است.

کد خبرنگار: 13019

1445953973591_telisna3.jpg

انتهای پیام

ارسال خبر به دوستان

* گیرنده(ها):

آدرس ایمیل ها را با علامت کاما از هم جدا نمایید. (حداکثر 3 آدرس پست الکترونیکی گیرنده را وارد نمایید)
متن ارسال:

ارسال نظر

نام و نام خانوادگی:
آدرس سایت شما:
* آدرس پست الکترونیکی:
* متن:
* کد مقابل را وارد نمایید: