• سه شنبه ۱۹ تیر ماه، ۱۳۹۷ - ۱۰:۴۷
  • دسته بندی : ورزشي
  • کد خبر : 974-4588-5
  • خبرنگار : ----
  • منبع خبر : ----

به بهانه حذف تیم‌های بزرگ از جام جهانی 2018 روسیه

جام جهانی 2018؛ داستانی با چند اوج

هیچ کس فکرش را نمی کرد جام جهانی روسیه از نوع دیگر جام شگفتی ها لقب گیرد، جامی که همراه با ناکامی ستاره هایی چون صلاح، اوزیل،رونالدو، مسی و نیمار همراه باشد. جامی که قبل از شروعش هم دل خیلی ها را شکست، لاله های هلند را پرپر کرد و دریای آبی لاجوردی پوشان ایتالیا را خون.

آلمان؛ شکیبا باش و بجنگ

به گزارش ایسنا-اصفهان، فوتبال ژرمن‌ها آینه شکیبایی و جنگندگی از نوع آلمانی را سال‌هاست نشان داده است و تاریخ معاصر این کشورهم نمایانگر صبر و بردباری ژرمن‌هاست. شخصیت آن‌ها با کار فراوان و ستیز دائمی و بردباری عجین شده است. تیم ملی آلمان حتی در شرایطی که خوب هم نبود معمولاً در شرایط بحرانی به پاخاست و حریفانش، چه کوچک و چه بزرگ را شکست داد. این داستان که تیم ملی آلمان تا آخرین لحظه می‌جنگید و شکست را قبول نمی‌کرد، کسی را متعجب نمی‌کرد، اما 2018 داستانی متفاوت برای آلمان داشت آن‌ها با شخصیت همیشگی خودشان آمده بودند.

وقتی بازی اول خود مقابل مکزیک را واگذار کردند در سرتاسر دنیا همچنان حرف از صعود آلمان بود. آن‌ها بازی دوم خود را هم با صبر و تلاش خود در دقایق پایانی سوئد را بردند، ولی در آخرین بازی جام خود فقط صبر داشتند و این شخصیت آلمان هارا کامل نمی‌کرد و آن‌ها باید با وجود ستاره‌های خود به خانه باز می‌گشتند.

پرتغال؛ دریانوردان

پرتغال، تیمی که وقتی در فینال یورو 2016 در دقیقه بیست و سوم بازی رونالدو مصدوم شد و نتوانست به بازی ادامه دهد، نشان دادند تیم هستند و متکی به رونالدو نیستند و توانستند فرانسه را شکست دهند و قهرمان یورو بشوند. امسال با اینکه در گروه مرگ قرار داشتند، یکی از شانس‌های صعود بودند و این اتفاق هم رخ داد، ولی در اولین مرحله حذفی به اروگوئه برخورد کردند. اروگوئه‌ای که هر سه بازی خود را بدون این که گلی دریافت کنند، برده بود. اروگوئه سوآرز و کاوانی. تیم اروگوئه توانست در 90 دقیقه با درخشش ادینسون کاوانی و سوارز تیم پرتغال را با حضور رونالدو شکست دهد و به حضور پرتغال در جام پایان دهد.

آرژانتین؛ سرسخت و مغرور

بسیاری از آرژانتینی‌ها خود را اروپایی‌های دور افتاده از اروپا می‌خوانند و بسیار مغرور هستند و جمله معروف «هر یک از ما آرژانتین کوچکی درون خود داریم» طعنه‌ای به تکبر آرژانتینی‌هاست. همه و حتی کسانی که از آرژانتین نفرت دارند با احتیاط از شکست آرژانتین حرف می‌زنند. ورزش و سیاست در آرژانتین عنصرهایی جدا ناشدنی هستند و برخی هم فوتبال آرژانتین را ادامه سیاست می‌دانند.

آرژانتین که با وجود مارادونا در سال 1986 تیمی بی نقص بود، در 2018 با وجود فوق ستاره خود، لیونل مسی مشکلات زیادی داشت که می‌توان به درگیری‌ها بین بازیکنان و سمپائولی اشاره کرد. تیم آرژانتین در 2018 توانست به سختی از گروه خود صعود کند و در مرحله حذفی به تیم پر ستاره فرانسه برخورد کرد و بازی آخر خود در جام را به فرانسه واگذار کرد و به بوینس آیرس بازگشت.

اسپانیا؛ فلسفه توتال قدیمی، دیگر پاسخگو نیست

هرگاه اسم اسپانیا به گوش می‌رسد ناخودآگاه تصویر سبک تیکی کاکا و مربی بزرگ این سبک، پپ گوآردیولا از ذهن می‌گذرد. فلسفه‌ای در فوتبال که به آن توتال فوتبال می گویند را تا آن جا که ذهن یاری می‌کند یوهان کرایوف بزرگ شروع کرد و پپ گوآردیولا در عصر حاضر به اوج رساند. این سبک تا سال 2010 که اسپانیا مقتدرانه قهرمان جام نوزدهم شد کارگشا بود اما دیگر نه. اسپانیا با وجود این که دو روز مانده به جام جهانی سرمربی خود را اخراج کرد نتوانست از سبک فوتبال کشور خود دفاع کند و به دست روسیه میزبان مسابقات و آن هم در ضربات پنالتی بازی را واگذار کرد و نشان دادند که توتال به سبک گذشته دیگر راه گشا نیست و باید برای پیشرفت در این سبک تغییراتی را ایجاد کرد.
برزیل؛ دنیای سیاه پوستان

برزیل بزرگ‌ترین کشور آمریکای جنوبی و در عین حال سیاه‌ترین ملت این قاره است و در نگاه توریستی سیاهان برزیلی تفاوت چندانی با سفید پوستان نداشته باشند، اما اگر کمی عمیق‌تر نگاه کنیم، عقب ماندگی جامعه سیاه برزیل جلب نظر می‌کند و این سخت آزار دهنده می‌شود. درآمد متوسط سیاهان برزیلی نصف سفید پوست‌ها است و میلیون‌ها سیاه زیر خط فقر زندگی می‌کنند. جمله طعنه آمیزی در برزیل هست که می‌گوید: اگر سیاه و ثروتمند هستید و در برزیل هم زندگی می‌کنید احتمالاً نامتان پله است! پله از معدود سیاه پوستانی هست که پس از دوران فوتبالش به تاجر موفقی تبدیل شد و تا حد وزارت ورزش هم بالا رفت. برگزاری جام جهانی 1950 در برزیل مقدمه درخشش برزیلی‌ها بود.

آن چه بازی زیبا خوانده شد با فوتبال بریل وارد فرهنگ بریل شد. با پله، گارینشا، دی دی و زاگالو. تیمی که رو به جلو و تهاجمی بازی کرد و به شیوه‌های دفاعی وضد فوتبال تن نداد. اما برزیل در 2018. برزیل نیمار، کوتینیو، فرمینو. تیمی که بسیاری از فوتبال دوستان آن را شانس اول قهرمانی می‌دانستند ولی آن‌ها در چنگال شیاطین سرخ گرفتار شدند. چنگال لوکاکو، هازارد، دی بروین. برزیل در حد نام خود و بازیکنان هم نبود و بازی را با نتیجه دو بر یک در برابر بلژیک واگذار کرد و روسیه را ترک کرد.
یادداشت از:سید عرفان غروی خبرنگار ایسنا-اصفهان 



انتهای پیام

ارسال خبر به دوستان

* گیرنده(ها):

آدرس ایمیل ها را با علامت کاما از هم جدا نمایید. (حداکثر 3 آدرس پست الکترونیکی گیرنده را وارد نمایید)
متن ارسال:

ارسال نظر

نام و نام خانوادگی:
آدرس سایت شما:
* آدرس پست الکترونیکی:
* متن:
* کد مقابل را وارد نمایید: