• پنجشنبه ۳ آبان ماه، ۱۳۹۷ - ۱۱:۱۱
  • دسته بندی : فرهنگی و هنری
  • کد خبر : 978-1094-5
  • خبرنگار : ----
  • منبع خبر : ----

عکس با من چه می گوید؟

یوریک کریم مسیحی گفت: مادامی که با واژه های رقت انگیز با یکدیگر سخن می گوییم نمی توان انتظار داشت که افکار و ایده های جالبی که نشان از فرهنگ دارند بیان شود، بنابراین برای درست فکرکردن باید درست صحبت کنیم و پس از آن دست به تولید آثار هنری بزنیم.

به گزارش خبرنگار ایسنا-منطقه اصفهان، كانون عكس انجمن سينماى جوانان اصفهان، میزبان یوریک کریم مسیحی داستان‌نویس، طراح گرافیست، منتقد هنری و استاد مطرح عکاسی بود. این نشست در دوم آبان ماه نودوهفت در نگارستان امام خمینی برگزار شد.

وی با مطرح کردن  پرسش "زبان چیست؟" صحبت خودرا آغاز نمود و در ادامه در محدوده ای که به کار عکاسی مربوط است از"زبان" سخن گفت. کریم مسیحی با اشاره به اینکه این روزها در دنیای مجازی زبان به یک ابزار ورشسکته تبدیل شده است گفت: مادامی که با واژه های رقت انگیز با یکدیگر سخن می گوییم  نمی توان انتظار داشت که افکار و ایده های جالبی که نشان از فرهنگ دارند بیان شود بنابراین برای درست فکرکردن اولا باید درست صحبت کنیم و پس از آن دست به تولید آثار هنری بزنیم.

این منتقد ادامه داد: این روزها همه دوربین های دیجیتال دارند و سادگی عکاسی با این دوربین ها نسبت به آنالوگ این است که عکاس می تواند به راحتی عکس بگیرد، به همین دلیل بسیاری بر این باورند که هرچه تعداد این عکس ها بیشتر باشد بهتر است ولی این در حالی است که تعدد عکس های گرفته شده از یک منظره اصلا دلیل بر موفقیت آن عکاس نیست. مسئله ای که این روزها شاهد هستیم، راحتی دسترسی به عکس های گرفته شده است.

وی سپس با مقایسه دهه های گذشته و دوران عکاسی آنالوگ گفت: در زمانی که هر شات عکاسی 45 تومان خرج داشت، مجبوربودیم خواه ناخواه با دقت بیشتری عکاسی کنیم و این روند باعث می شد اولا کم عکس بگیریم و دوما با نگاه کردن عکس بگیریم. با نگاه کردن به سوژه و نه فقط دیدن آن. در پی آن مشاهده نتیجه کار به سادگی امروز نبود، بنابراین در یک بازه زمانی طولانی تعدادی انگشت شمار عکس می گرفتیم، این کمبود امکانات باعث می شد که با وسواس عکاسی کنیم.

کریم مسیحی در ادامه به فضای مجازی اشاره کرد و گفت: روزانه دومیلیارد و چهارصد میلیون عکس در فضای مجازی آپلود می شود و این بدین معناست که ما در دریایی از عکس ها غوطه وریم، با احتساب اینکه 30درصد عکس ها تکراری اند، بازهم تعداد قابل توجهی عکس می بینیم ولی چرا آن ها را به سرعت به فراموشی می سپاریم؟ چون همگی از یک الگوی خاص پیروی می کنند و مخاطب را وادار به تفکر نمی کنند. فاجعه اینجا نمایان می شود که ما به جای اینکه 10 عکس را نگاه کنیم صدها عکس را بی دقت می بینیم .عکس باید به گونه ای باشد هنگامی که به آن نگاه می کنیم درباره آن فکرکنیم.

این عکاس یکی از اساسی ترین مشکلات عکاسی را نمایشگاه ها دانست و تصریح کرد: آفت عکاسی نمایشگاه است، چراکه عکاس در تلاش است تابلو عکاسی خود را در بازار بفروشد و این یعنی تلاش برای به دست آوردن سلیقه ای مطابق با سلیقه بازار. همین دلیل می شود که عکس های فرهنگی و پرمایه جای خود را به عکس های جیغ، رو و سطحی که هیچ بارمعنایی و فرهنگی ای ندارند بدهند.

وی در پایان گفت: باید اولویت اول برای عکاسی، خود عکاس باشد و نه جلب توجه دیگران، اینکه عکاس بتواند با عکسی که می گیرد ارتباط روحی و عاطفی برقرار کند، زاویه دید خود را بیان کرده و لذت ببرد چون در غیر این صورت علت عکاسی دیگران، دیگران و دیگران می شوند و عکس از یک اثر هنری تبدیل به "هیچ" می شود.

انتهای پیام

ارسال خبر به دوستان

* گیرنده(ها):

آدرس ایمیل ها را با علامت کاما از هم جدا نمایید. (حداکثر 3 آدرس پست الکترونیکی گیرنده را وارد نمایید)
متن ارسال:

ارسال نظر

نام و نام خانوادگی:
آدرس سایت شما:
* آدرس پست الکترونیکی:
* متن:
* کد مقابل را وارد نمایید: