• پنجشنبه ۱۵ آذر ماه، ۱۳۹۷ - ۱۴:۱۸
  • دسته بندی : ورزشي
  • کد خبر : 979-14088-5
  • خبرنگار : ----
  • منبع خبر : ----

تصمیمات سرخ علیه سپاهان

هزینه و بودجه‌های سالیانه‌ی چند ده‌میلیاردی که از جیب کارگران فولاد مبارکه می رود و افزایش آلودگی هوا و امکان ابتلا به سرطان، تنها به امید ایجاد مرکزی برای تماشای یکی از تفریحات سالم برای مردم نصف جهان؛ تماشای مسابقات تیم محبوب زرد پوش از نزدیک است. اما در آخر چیزی که نصیب اصفهانی‌ها می‌شود، ماندن پشت درب‌های بسته‌ی افسانه ورزشگاه نقش‌جهان است.

تمام سکوهای طبقه اول ورزشگاه نقش‌جهان در بازی سپاهان- پدیده پر شد. علاوه بر سکوها، راهروهای بین سکوها که برای ورود و خروج تماشاگران باید مورد استفاده قرار گیرد نیز به اشغال هواداران سپاهان درآمد. خیلی‌ها بازی را ایستاده تماشا کردند، نه به خاطر هیجان و استرس بازی، بلکه جایی برای نشستن نبود. درحالی‌که طبقه دوم خالی بود، چند هزارنفری هم‌پشت درهای بسته ماندند.

اگر بازی‌های زرد پوشان اصفهانی از اول فصل به‌طور دقیق توسط مدیریت باشگاه رصد می‌شد، به‌طورقطع به این نکته پی می‌بردند که با مدعی شدن سپاهان در کورس قهرمانی، استقبال هواداران در هر بازی بیشتر از بازی قبل می‌شود. با تکیه‌بر همین نکته و ارجاع به مراجع مربوطه مانند وزارت ورزش و جوانان و شرکت توسعه و نگهداری اماکن ورزشی و اعمال اقدامات مقتضی و فشارهای لازم، می‌شد روند تجهیز ورزشگاه نقش‌جهان را تسریع کرد، نه اینکه منتظر چنین بازی حساس و بزرگی شوند تا به عمق کاستی‌ها پی ببرند و در تاریخ 13 آذر، که فقط پنج روز تا مسابقه‌ی مهم برابر پرسپولیس زمان باقی‌مانده، طی نامه‌ای به شرکت توسعه و نگهداری اماکن ورزشی کشور، از آن‌ها بخواهند که در مورد استفاده از طبقه دوم ورزشگاه اظهارنظر کنند.

اما در اینجا باید به مدیرعامل باشگاه سپاهان خاطرنشان کرد که به جای جواب دادن به سرمربی رقبا و حساب‌کتاب کردن امتیازات آن‌ها، این کار را به کادر فنی و کمیته‌های مربوطه باشگاه واگذار کند و تمام انرژی خود را بر روی مسائل کلان باشگاه متمرکز کند تا دوباره شاهد چنین اتفاقات دقیقه نودی در هیچ‌کدام از رشته‌های باشگاه نباشیم. با توجه به حساسیت بازی پیش رو، مهم‌ترین کاری که مدیریت باشگاه باید انجام دهد تزریق آرامش به تیم است و اندیشیدن تمهیدات لازم برای استفاده حداکثری از امتیازِ محدود میزبانی و سختگیری برای سهمیه ده‌درصدی تیم مهمان.

از طرف دیگر، باید اذعان نمود که شرکت توسعه و نگهداری اماکن ورزشی کشور نسبت به پرافتخارترین باشگاه لیگ برتر فوتبال عملکرد ضعیفی دارد و این مسئله نشان می‌دهد که شاید آگاهی مدیران این سازمان تا حدودی بیشتر به تیم‌های سرخابی پایتخت محدود و معطوف است و از اشتیاق و شور مردم اصفهان نسبت به سپاهان اطلاع چندانی ندارند.

سؤالی که می‌توان از مراجع ذی‌صلاح پرسید این است "آیا نمی‌شد آن‌گونه که تمام عوامل را بسیج کردید و با تمام توان در جهت رفع نواقص ورزشگاه آزادی برای برگزاری بازی فینال آسیا تلاش نمودید، آماده‌سازی تنها بخشی از طبقه دوم ورزشگاه نقش‌جهان را انجام دهید تا تعداد بیشتری از تماشاگران بتوانند از تماشای نزدیک بازی لذت ببرند؟" طبق اظهارنظر تابش در مصاحبه‌های مختلف، مقاوم‌سازی طبقه دوم ورزشگاه انجام‌شده است. به‌طورقطع و با توجه به امکانات و قدرت کارخانه فولاد مبارکه، می‌شد دیگر کاستی‌ها را کاهش داد و حداقل یک‌سوم ورزشگاه که روبروی جایگاه قرار دارد برای ورود تماشاگران آماده کرد. انشالله این سهل‌انگاری برای در امان ماندن تیم پایتخت‌نشین از فشار تماشاگران اصفهانی انجام‌نشده باشد!


برای چندمین بار باید به شرکت توسعه و نگهداری اماکن ورزشی کشور گوشزد کرد که پروژه‌های کلان در تمام کشور، مانند نقش‌جهان، جنبه‌ی ملی دارند و باید هرچه سریع‌تر نسبت به تعیین تکلیف وضعیت آن‌ها اقدام نماید تا باشگاه بزرگ و پرطرفداری مثل سپاهان از امتیاز میزبانی نهایت بهره را ببرد، نه اینکه از حضور و حمایت ده‌ها هزارنفری از تماشاگران خود محروم بماند.

خارج از مباحث مدیریتی، سرمربی پرسپولیس بعد از بازی با ذوب‌آهن با اشاره به مباحث بی‌اساس داوری، گریزی به سپاهان زده و قبل از بازی با این تیم اقدام به جوسازی نموده است. گویا تیم سرخ‌پوش پایتخت که به خاطر سوء مدیریت دو پنجره‌ی نقل و انتقالات خود را بسته می‌بیند، به نق زدن عادت کرده و به خاطر اشتباه خودشان از عالم و آدم طلبکارند. آن‌ها با فراموش کردن اشتباهات متعدد داوری که به نفعشان انجام‌شده است، به استقبال بازی با سپاهان رفتند تا قبل از شروع بازی تأثیرات لازمِ ناشی از جوسازی‌هایشان را بر عوامل داخلی و خارجی بگذارند.

در اینکه پرسپولیس تیم پرطرفدار و خوبی است شکی نیست، ولی آن‌ها باید بدانند در درجه اول به خاطر مدیریت ضعیف از دو پنجره‌ی نقل و انتقالات محروم شدند که شاید در آن خیریتی بوده است، و در درجه دوم مجددا مدیریت ضعیف باعث شد تا بازیکنان این تیم قبل از شروع فصل از آن‌ها جدا شوند. پس به خاطر این موارد نباید دائم از شرایط گله کنند و از دیگران بخواهند که آن‌ها را درک نمایند.

در پایان همه می‌دانند که جذابیت تمام رشته‌های ورزشی به حضور تماشاچیان پرشور بستگی دارد. حضور تماشاگران علاوه برافزایش جذابیت، در مسائل بازاریابی و تبلیغاتی باشگاه‌ها و نهایت درآمدزایی ورزشی سهم بسزایی دارد. ضمن اینکه امروزه تماشای مسابقات ورزشی از معدود تفریحات سالم جوانان است که اگر این تفریح از آن‌ها دریغ شود باعث دلسردی و دور شدن آن‌ها از محیط سالم ورزش خواهد شد. پس بهتر است تمام سازمان‌های مربوطه، بالأخص سازمانی که نام ورزش و جوانان را یدک می‌کشد، در راستای جذب افراد به ورزش گام بردارند و این مسئله را از ضروریات خود قرار دهند.

یادداشت از: سجاد فرخی، دانشجوی دکترای تخصصی مدیریت

انتهای پیام

ارسال خبر به دوستان

* گیرنده(ها):

آدرس ایمیل ها را با علامت کاما از هم جدا نمایید. (حداکثر 3 آدرس پست الکترونیکی گیرنده را وارد نمایید)
متن ارسال:

ارسال نظر

نام و نام خانوادگی:
آدرس سایت شما:
* آدرس پست الکترونیکی:
* متن:
* کد مقابل را وارد نمایید: