• شنبه ۱۷ آذر ماه، ۱۳۹۷ - ۱۴:۱۸
  • دسته بندی : فرهنگی و هنری
  • کد خبر : 979-5294-5
  • خبرنگار : ----
  • منبع خبر : ----

از ناداستان تا اتوبیوگرافی

"هدایت" و "جمالزاده" دو آغازگر ادبیات داستانی

پژوهشگر معاصر ادبی کشور "هدایت" و "جمالزاده" را دو آغازگر در ادبیات داستانی ایران می‌داند و معتقد است که وضعیت کنونی ادبیات ما حاصل پیروی از خط ادبی هدایت است.

 بلقیس سلیمانی به خبرنگار ایسنا-منطقه اصفهان می‌گوید: آنچه به نویسندگان ما رسید و ادامه پیدا کرد، از بخش "هدایت" بود و به‌ زعم من یکی از دلایلی که ادبیات ایران، جهانی نیست را باید در همین دنباله‌روی از هدایت جست. چه‌بسا اگر ما پشت سر جمالزاده حرکت کرده بودیم و آن‌طور که او می‌نوشت می‌نوشتیم، ادبیات امروز ما هم در داخل پربارتر بود و هم در خارج، نام و نشانی داشت.

 جمالزاده، از مردم و برای مردم می‌نوشت. آثار او زبان ساده‌ای داشت و همه این‌ ویژگی‌ها روی‌هم‌رفته کمک می‌کرد تا ما ادبیات خواننده محورتری داشته باشیم.

نویسنده رمان "من از گورانی‌ها می‌ترسم" تصمیم اصفهان را برای برگزاری جایزه‌ای ادبی به نام جمالزاده می‌ستاید و اظهار می‌کند: نویسنده‌های توانای زیادی در اصفهان حضور دارند، اما جمالزاده به این سبب که در ادبیات داستانی ایران یک پیشگام به شمار می‌رود اهمیت بیشتری دارد. در این سال‌ها نیز انواع  اقسام جایزه‌های ادبی در کشور برگزارشده، اما هیچ‌کدام از آن‌ها به نام جمالزاده نبوده، به همین جهت این اقدام اصفهانی‌ها برای احیای نام او یک حرکت خوب است.

نویسنده رمان "بازی آخر بانو"، با اشاره به گنجاندن بخش ناداستان در این جایزه تصریح می‌کند: معنای ادبیات اکنون گسترده‌تر شده و دیگر به چند زیرشاخه خاص تقسیم نمی‌شود. شاهدیم که در سال‌های اخیر یک خانم روس جایزه نوبل ادبیات را گرفت، شخصی که مجموعه کارهای او مصاحبه با زنانی بود که در جنگ جهانی دوم حضور داشتند، اما این گفت‌وگوها چنان تدوین‌شده بود که از هر نوع داستانی پر کشش‌تر بود. سال 2017 نیز باب دیلن ترانه‌سرا برنده نوبل ادبیات شد.

سلیمانی ادامه می دهد: مجموع این رخدادها به ما اعلام می‌کند که حوزه ادبیات در حال گسترده‌تر شدن است. من نیز به‌عنوان یک نویسنده، شاهد مخاطب‌های فراوان موارها و ناداستان‌ها هستم و می‌بینم که این نوع ادبی با آدم‌های زیادی در اقصی نقاط ایران ارتباط برقرار کرده است، شاید به این دلیل که در ایران، درباره خودمان و زندگی شخصی‌مان کمتر حرف زده‌ایم.

او ادامه می‌دهد: فرهنگ ایرانی همیشه از پشت پرده حرف زده و شاید رواج ناداستان، مقدمه‌ای به سمت رواج ژانر زندگینامه نویسی باشد، ژانری که به‌اندازه داستان گردش اقتصادی دارد و برای خواننده هم لذت‌بخش است.

 نویسنده مجموعه داستان کوتاه "بانوی عروس و داماد" ناداستان را یک‌ گونه بیانی زنده، پرتحرک و واقع‌گرایانه تعریف می‌کند و معتقد است المان‌هایی که در ناداستان به کار می‌رود، باعث جلب‌توجه مخاطب می‌شود.

او می‌گوید: فکر می‌کنم جای پرداختن به این ‌گونه سبک ادبی در یک جایزه خالی بود. خوشحالم که اکنون در ایران چنین اتفاقی شکل‌گرفته و امیدوارم از همین چیزهای کوچک، به مفهوم وسیع "اتو بیوگرافی" برسیم.


انتهای پیام

ارسال خبر به دوستان

* گیرنده(ها):

آدرس ایمیل ها را با علامت کاما از هم جدا نمایید. (حداکثر 3 آدرس پست الکترونیکی گیرنده را وارد نمایید)
متن ارسال:

ارسال نظر

نام و نام خانوادگی:
آدرس سایت شما:
* آدرس پست الکترونیکی:
* متن:
* کد مقابل را وارد نمایید: