• یکشنبه ۹ دی ماه، ۱۳۹۷ - ۱۳:۴۳
  • دسته بندی : فرهنگی و هنری
  • کد خبر : 9710-3194-5
  • خبرنگار : ----
  • منبع خبر : ----

کیشویچ با "زبان مادری شعر" در اصفهان سخن گفت

یازدهمین شب بخارای اصفهان، با معرفی اِنِس کیشِویچ شاعر برجسته کرواسی در اصفهان برگزار شد. در این شب که با شعرخوانی شاعر کرواتی همراه بود، ابتدا افروز هوشنگ به قرائت متن  Sead Alićاستاد دانشگاه و مدیر فلسفه رسانه و پژوهش‌های رسانه‌ای کرواسی تحت عنوان "اِنِس کیشِویچ، انسانی که برجنگ پیروز شد" پرداخت و در ادامه ابتهاج نوایی-مترجم ایرانی آثار این شاعر کرواتی، علاوه بر ترجمه همزمان گفته‌های شاعر، به قرائت پیام سفیر کرواسی و میمنت میرصادقی-بانوی شاعر ایرانی پرداخت.

به گزارش ایسنا-منطقه اصفهان عصر دیروز، شنبه، درفضای ایرانی حوضخانه قلمستان باغ غدیر اصفهان، دورتادور حوض کوچک آبی‌رنگ و گیاهانِ سبزرنگ برخاسته از حاشیه مسیر آب، جمعیت هنردوست و ادیب اصفهان، درانتظار دیدار شاعری هستند که احتمالا زبان فارسی را نمی‌داند، اما تفکر عرفای ایرانی را دارد و اشعارش هم‌شکل شعر نوی ایران است.

به عقیده نوایی، شباهت زیادی میان اشعار این شاعر و شعرای معاصر ایران وجود دارد تا آنجا که به گفته این مترجم و رئیس انجمن ایراندوستان کرواسی، "لطافت طبع و طبیعت دوستی سهراب و شجاعت فروغ در بیان تابوها، واقعیت‌گرایی شاملو، کم‌گویی ابتهاج" در اشعار او مشهود هستند.

نوایی هر واژه انس کیشنویچ را پلی میان احساسات مردمان جهان دانست و افزود تفکر این شاعر در خصوص خواندن شعرِ خود "پی بردن به پیام طبیعت" است، چرا که " تنها شعرِ اصیل، بزرگ و شکوهمند را خود طبیعت می‌خواند"، از همین‌روست که یکی از معاشران و محارم اصرار این شاعر، درخت زیتونی در دل طبیعت است که سابقه رفاقتشان دیرینه شده و اُنس شگفت‌انگیزی در این شاعر نسبت به این درخت وجود دارد.

اِنِس کیشِویچ، شاعر برخواسته از کرواسی ، "شاعری که بر جنگ پیروز شد" چنان وارد محیط می‌شود که گویی به دیدار آشنایانی دیرین آمده، "روزبخیر، سلام" فارسی می‌گوید و خنده می‌کند بر جماعتی که نمی‌شناسد و در کمال تعجب و ذوق‌زدگی حضار برایشان از دوستی می‌خواند.

بعد از سخنرانی افروز هوشنگ و ابتهاج نوایی در معرفی این شاعر، نویسنده و بازیگر کرواتی، هیچ آغازی به اندازه شعر حافظ از زبان خود شاعر نمی‌توانست تائیدگر توصیف گویندگان از صلح‌طلبی و مهربانی ذاتی این شاعر باشد.
"درخت دوستی بنشان که کام دل به بار آرد / نهال دشمنی برکن که رنج بی‌شمار آرد".

کیشویچ بعد از خواندن شعر حافظ به زبان فارسی، اینبار با زبان کروات آمیخته با حرکات بدنی که شادی درونش را نمایش می‌داد گفت: احساس می‌کنم برای بار دوم زبان گشوده‌ام، بار اول به زبان مادری و در دوران کودکی زبان گشودم و این‌بار، در ایران، با زبان مادری شعر؛ فارسی!
شاعر کروات در ادامه اشارتش به دوران کودکی، از پدرش گفت و این‌که در دوران کودکی، برای او اشعار شعرای ایرانی همچون خیام، حافظ و سعدی را می‌خوانده و از همین رو با اشعار این شعرا بزرگ شده است.

وی سخنانش را با جملاتی برخاسته از خضوع شاعرانه‌اش ادامه دادکه چیزی از من و از ما شروع نمی‌شود، چیزی که در من وجود دارد در اصل پیش از ما وجود داشته و تنها در ما هم متبلور شده. من تنها سیاهی لشکری هستم که نقش کسانی که پیش از من بوده‌اند را بازی می‌کنم.

کیشویچ مثالی از نقش‌های اصلی که در سخنش گفته بود را ابتهاج نوایی عنوان می‌کند و می‌گوید: یکی از این افراد ابتهاج نوایی است چرا که به واسطه ترجمه او من اینجا هستم و اشعار من به دوستداران شعر در ایران نزدیک شد. همچنین خانم میمنت میرصادقی که در ویرایش ترجمه نوایی کمک کرده بود.

این نویسنده و شاعر در تقدیر و تعریف از مهمان‌نوازی ایرانیان، از شخصی بنام غلام یاد کرد که در حین گرداندن این شاعر کرواسی تبار در ایران در نظرش تبلور انسانیت و فرهنگ ایرانی بوده است و افزود: به عقیده من شما ایرانیان، در هوایی نفس می‌کشید که سرشار از انسانیت و فرهنگ است.

وی با خوانش "5 ویژگی پرنده تنها"، معیار سنجش انسانیت را یادآور شد: برفراز بلندترین بلندی‌ها پرواز می‌کند، از نبودن میان دیگران، حتی میان هم‌نوعان خود افسوس نمی‌خورد، راست قامت است، به پر و بال خود نمی‌نازد، با صدایِ آرام آواز می‌خواند.

این واژگان به کیشویچ کمک می‌کند تا مردم را بشناسد و "علی دهباشی" به عقیده او یکی از این پرندگان با تمام ویژگی‌های گفته شده است.

شب بخارا با شعر خوانی دل‌آرام نوایی-دختر ابتهاج نوایی، سارا کیشویچ-دختر انس کیشویچ و خود شاعر ادامه پیدا کرد.

اشعاری با احساسات آشنای انسانیت، احساساتی که در اشعار ایرانی هم رُخ می‌نماید و با خوانش آنها مشخص می‌شود که ادبیات، موج مشترک دریای مواج جهان است که به تمام سواحل و ممالک برکت و صلح می‌رساند.

در ادامه مجموعه اشعار ترجمه شده این شاعر توسط ابتهاج نوایی، تحت عنوان "سپیده که سر زد" مورد خوانش پرحس و حال شاعر و ترجمه همزمان نوایی قرار گرفت، خوانش انس کیشویچ چنان گیرا و دلنشین بود، که با ذوق و شوق او، حضار خندان و با غم و تاسفش از اشعار پر غمش سکوت و اشک همه‌گیر می‌شد.

در نهایت، مخاطبان در حین امضای کتبشان، با ذوقی وصف‌ناپذیر در تلاش برای برقراری ارتباط با شاعر گرداگرد او آمدند، در صحنه‌ای که به‌جز صلح، مهربانی، ادبیات و حس هیچ آوای دیگری درمیان نبود.

انتهای پیام

ارسال خبر به دوستان

* گیرنده(ها):

آدرس ایمیل ها را با علامت کاما از هم جدا نمایید. (حداکثر 3 آدرس پست الکترونیکی گیرنده را وارد نمایید)
متن ارسال:

ارسال نظر

نام و نام خانوادگی:
آدرس سایت شما:
* آدرس پست الکترونیکی:
* متن:
* کد مقابل را وارد نمایید: